نیچه در نظریاتش در مورد زمان آن را بی نهایت و سایر عوامل و کائنات را محدود می پندارد طوری که با استناد بر این فلسفه چنین انگاشته می شود که اتفاقات و محدثات درون این دایره زمان بی نهایت در حال تکرار هست،اجزای محدود تشکیل دهنده جهان دائم در حال تبدیل شدن به اشکال و شرایط مختلف هست و این اتفاقات درون د...

به نام دوست که هرچه هست از اوستای داد از این دنیای بی معرفت و فانی،دنیای بدون تو برزخی تاریک بیش نیست،چهره ها خموش و ساکت اند،هیچ شوری در این همهمه و شلوغی نیست،انگار که نبود تو شهری را منجمد و ساکت کرده است،شهر هیچ روح و حرارتی ندارد و حرکت مردمان مثل گورستان زنده می ماند،رنگ شهر کدر است و هیچ بوی ...

کتاب تختخوابت را مرتب کن با عنوان اصلی Make Your Bed نوشته دریاسالار ویلیام اچ. مکریون – بازنشستهی نیروی دریایی آمریکا – است که در آن به نکات کوچک ولی مهمی اشاره میکند و اعتقاد دارد که ممکن است زندگی شما و حتی دنیا را تغییر دهد.فرمانده ویلیام اچ. مکریون با افتخار در ارتش خدمت کرد و در ۳۷ سال خدمتش ب...

دلتنگی دلتنگی دلتنگی...خدایا دل دادی و دلتنگی و بی قراری...امان و قرارم باش که هیچ فلسفه و منطقی آرام دلم نیست،مرا بپذیر،نگذار به حال خود باشم که تو کامل هستی و من هیچم،دستهایم را داخل دستهای گرم و مه

زندگی میگذرد و من خیره به سایه روشن های روز و شب،بی هیچ تحرکی رفت و آمدهای مهتاب را میشمارم تا برای یافتن مرگ خویش لحظه شماری کرده باشم.مرگ یک شروع دوباره است،آغازی بر جهان و سیطره حالاتی دیگر.من درحال مردن هستمxa0و عوض خواهم کرد دنیایی را که سزاوار آن نیستم.من خواهم مرد و زنده خواهم شد آنطور که خود...

واپسین برگ های رنگ پریده درخت خشک شده وجودم را نثار تنگ نظری باد بیرحم پاییزی میکنم و خسته و نالان و عریان چشم به راه برف میمانم،دیگر مرا به بهار امیدی نیست،درخت خشک شده چشم انتظار بهار نمیماند.بهره م

✏یادداشتی بر کتاب شیطان و خدا،نوشته ژان پل سارتر،ترجمه ی ابوالحسن نجفیکتاب نمایشنامه ای است که داستان آن در قرن شانزدهم در آلمان میگذرد:قرن جنگ های مذهبی بین پرتستان و کاتولیکها که کفاره ی آنرا دهقان

عشق برگ سفیدی است که در اختیار همگان قرار میگیرد و هرکسی بر اساس شاکله وجودی و شخصیتی خودش اثر و برآیندی پدید می آورد.داستان عشق گاه عمیق تر و پر حکمت تر از آن میشود که بتوان با کلمه راز آنرا برملا کرد و آرام گرفت.

خدایا کجای این شب غریب، دلتنگی ام را سفره باز کنم؟اینجا کسی نیست،دلتنگی تمام ظرف شبم را پر کرده است،هوای خیال من نیز گرفته است،میدانم که خود گم کرده ام وگرنه راه همانی است که باید طی کنم.باکی نیست خدای رحمان و رحیم هر لحظه،آنقدر گریه خواهم کرد که به حال چشمانم رحم کنی و مرا به اشکهایم ببخشی.

عشق فریاد و هیاهو و تقلا نیست،عشق تسلیم و سکوت و صبر است.عشق نمیکشد،زنده و نو میکند.عشق سقوط نیست،پرواز است.عشق سلامی است که برگان نقاب برداشته پاییز از قدمهایت میشنوند،عشق نظاره تغییرات و تفاوت هاست و دم نزدن و قظاوت نکردن هاست...

و خداوند عشق را آفرید تا مایه آرامش و مهربانی کائنات گردد...خیلی وقت ها زندگی آن چیزی نیست که ما میخواهیم و امورات زندگی آنگونه سپری نمیشود که باب میل ماست اما اینکه شما از یک اصل در انجام تصمیمات خود

با زبان بی زبانی،آغوشی پر از دلتنگی وxa0 بغزی به عمق عمر و چشمی تَر،نامه دعوتت را روی چشم نهاده و دل شکسته و مشتاق راه حرمت پیش گرفته ام ای روح لطیف خدا...سالها سپری شد تا دعوت عشق بنام قدمهای من شد و گله نمیکنم و میدانم عیب از بی سر و پایی و بی لیاقتی من بوده است.یمین ترین مرد روی زمین منم که جاذبه...

نفسی عمیق میکشی و خیالات آخر شب را مهمان ذهن و خیالت میشوی و همه چیز محاسبه میشود و دل پاسخ میدهد تا اینکه صلح و سکوتی با وسعت چند آن نصیبت عقل و روحت میشود. اینجاست که بی مهری هیچ لحظه و مخلوقی به چ

راهی که قلب با خلوص و نیت درست پیش رفته است مگر میشود با عقل برگشت و راه دگر رفت؟ دل اشتباه نمیکند،عشق حقیقت است و دل تا ابد رهسپار عشق خواهد بود و ریا و سنگدلی جایی در متن کائنات ندارد،هر صفاتی که به حقیقت نتوان مرتبط ساخت،فنا پذیر است و در دل دریای عشق و معرفت غرق خواهد شد. عشق راه حقیقت است و عقل...

سکونی بی نهایتxa0عمیق بر کف زمین و نگاهی گیرا به جهانی که در آن ستاره ها میگذرند بی آنکه اهمیت به دل تنگ من دهند،چشمانم را فرو بسته و سفر خیالم را از سر میگیرم و به کجا و ناکجا گذر میکنم و باز آرام نمی

xa0 و زندگی باتمام محدودیت ها،غصه ها،درد،دوری،انتظار، ناکامی و خاطره ها زیباست و مسیری را طی میکند که باید گذر کند و این احساس و درک ما از اتفاقات هست که مارو میسازه و به رشد میرسونه یا انزلتر میکنه. ا

به نام خدایادداشتی بر رمان جزء از کل نوشته استیو تولتز استرالیاییجدا از اینکه رمان پر است از تشبیهات فوق العاده زیبا و متفاوت که نشان از فکرباز و نکته سنج نویسنده دارد اما کلیت مفهوم داستان که حول زند

نمیدانم این درد تا به کی خواهد بود،این غصه،این تنهایی.حس گمشده داشتن و غربت کشیدن یعنی جایی از کار،اساسی میلنگد و نباید دست روی دست گذاشت تا زمان تصمیم بگیرد،باید رفت و گذر کرد از جایی که دلت،حست واع

روزی خواهد رسید که صبر میوه خواهد داد و آرامش ابدی خواهد گشت و خوشبختی لذت بخش خواهد شد،چرا که هر هدف مقدسی که با تلاش، امید، صبر، پشتکاری و خویشتن داری حاصل شود نتیجه اش رضایت درونی خواهد بود. روزها

اینجا انتهای شب است جایی که جز سکوت صدایی نیست و جز توحش آرامشی.اینجا خالی است از هر آنچه که هست و دور است از هر آنچه که نزدیک است.اینجا منم من.کاش میتوانستم خودم را بردارم و دور شوم از این شب، جایی