دلنوشته شب خالی

خدایا کجای این شب غریب، دلتنگی ام را سفره باز کنم؟

اینجا کسی نیست،دلتنگی تمام ظرف شبم را پر کرده است،هوای خیال من نیز گرفته است،میدانم که خود گم کرده ام وگرنه راه همانی است که باید طی کنم.

باکی نیست خدای رحمان و رحیم هر لحظه،آنقدر گریه خواهم کرد که به حال چشمانم رحم کنی و مرا به اشکهایم ببخشی.

تقديم به همه ي دوستان محترم...