دلنوشته "نهیبی از چاه شب"

^{به صدای بغض،پاییز رنگ رخ پریده و باران سیاه شب،دل من حرفها برای گفتن دارد.دلی که سر و سامان باخته است پی عشق.}

^{باران دلم نشست که هیچ،تمام خاطراتم خیس شدند تا شب باشد و من و چشم ترم.چرا صدایی پاسخ فریاد درماندگی دلم نیست؟! کمک!...کمک!...}