دلنوشته شب پاییزی

پاییز رنگ روح پریشان من است و باد خاطرات دفن شده ام را میساید و سیقل و مجلل پیش چشمانم جلوس میکند و خواهان مرگ تدریجی من است آنجا که امیدم ناامید کنی و انتظار بهار از این بلبل بی آشیان بستانی.